Skip to content

Rozpowszechnienie i leczenie zaburzeń psychicznych w latach 1990-2003 cd

4 tygodnie ago

484 words

Dokładność przewidywania była dobra w przypadku wszystkich trzech równań (obszar pod krzywą, 0,7 w przypadku poważnego zaburzenia, 0,8 w przypadku zaburzenia od ciężkiego do umiarkowanego i 0,8 w przypadku dowolnego zaburzenia). Współczynniki w tych równaniach zostały wykorzystane do wygenerowania przewidywanych prawdopodobieństw dla każdego respondenta zawartego w obu badaniach dla każdego zagnieżdżonego wyniku, a te prawdopodobieństwa z kolei wykorzystano do przypisania dyskretnych wyników w skali nasilenia (z zakresu od braku do poważnego) . Leczenie
Wszyscy respondenci, z którymi przeprowadzono wywiady w celu oceny czynników ryzyka w obu sondażach, zostali zapytani, czy w ciągu 12 miesięcy przed rozmową z listy dostawców i ustawień szukali leczenia zaburzeń emocjonalnych. Odpowiedzi zostały sklasyfikowane według podmiotów świadczących usługi w dziedzinie zdrowia psychicznego – psychiatry, innego specjalisty ds. Zdrowia psychicznego, ogólnego usługodawcy medycznego (np. Lekarza ogólnego lub pielęgniarki) lub alternatywnego dostawcy usług medycznych.
Analiza
Trendy oceniano przy użyciu wskaźników ryzyka, definiowanych jako proporcjonalny wzrost częstości występowania w NCS-R w porównaniu z NCS. Zmienność trendów między podgrupami w próbie, które zostały zdefiniowane zgodnie z cechami socjodemograficznymi, została oceniona przy użyciu zbiorczej analizy logistyczno-regresyjnej. Predyktory obejmowały czas, cechy socjodemograficzne oraz interakcje między czasem a cechami socjodemograficznymi. Tendencje w leczeniu oceniano również w zależności od ciężkości zaburzenia. Błędy standardowe uzyskano przy użyciu metody linearyzacji szeregów Taylora16. Korekta dla niedokładności w przypisanych punktach dla ciężkości została dokonana za pomocą metody wielokrotnego impulsu.17 Dziesięć niezależnych pseudosample zostało pobranych z oryginalnej próbki NCS-R dla w tym celu wykorzystano przewidywane prawdopodobieństwa ciężkości, które zostały przekształcone w dychotomiczne klasyfikacje przypadków na podstawie rozkładu prawdopodobieństwa. Pseudosample zostały wykorzystane do zbudowania niepewności w odniesieniu do klasyfikacji do błędu standardowego oszacowania; Dokonano tego, definiując kwadrat błędu standardowego jako sumę średnich oszacowań współczynników wariancji w 10 pseudosampleach i wariancji współczynników dla tych pseudo-próbek. Współczynniki logistyczno-regresyjne i błędy standardowe zostały potęgowane, aby stworzyć ilorazy szans z 95-procentowymi przedziałami ufności. Znaczenie zestawów wielu predyktorów oceniano za pomocą testów Wald .2 przy użyciu dopasowanych, wielokrotnie zaimplementowanych współczynników macierzy wariancji-kowariancji.
Wyniki
Tendencje w rozpowszechnianiu
Szacowana częstość występowania 12-miesięcznego zaburzenia psychicznego spełniającego kryteria DSM-IV nie różniła się istotnie między badaniami (29,4% w latach 1990-1992 i 30,5% w latach 2001-2003, P = 0,52). Nie stwierdzono istotnej zmiany częstości występowania poważnych zaburzeń (5,3 procent vs 6,3 procent, P = 0,27), umiarkowanych zaburzeń (12,3 procent vs 13,5 procent, P = 0,30) lub łagodnych zaburzeń (11,8 procent vs 10,8 procent, P = 0,37) i brak statystycznie istotnych interakcji między czasem a cechami socjodemograficznymi w przewidywaniu częstości występowania (dane nie przedstawione).
Trendy w leczeniu
Tabela 1
[hasła pokrewne: rzepka dwudzielna, nacięcie błony bębenkowej, ból kości jarzmowej ]
[hasła pokrewne: amlodypina, cholangiografia, cholecystografia ]