Skip to content

Randomizowany test intensywnej terapii obniżającej stężenie lipidów w zwężeniu zastawki aorty ad 5

4 tygodnie ago

276 words

Progresja od linii podstawowej zwężenia zastawki aortalnej w badaniu echokardiograficznym i tomografii komputerowej. Tabela 3. Tabela 3. Liczba pacjentów osiągających drugorzędne punkty końcowe. Intensywne leczenie hipolipemizujące z 80 mg atorwastatyny na dobę nie miało wpływu na szybkość zmiany prędkości przepływu aorty lub zwapnienia zastawki (Tabela 2). Postęp w wapnieniu zastawkowym wynosił 22,3 . 21,0% rocznie w grupie leczonej atorwastatyną i 21,7 . 19,8% rocznie w grupie placebo (p = 0,93, stosunek wyników wapniowej zastawki aortalnej po zastrzyku, 0,998, przedział ufności 95%, 0,947 do 1,050). Przeprowadzono również analizę podłużną szybkości zmian w czasie dla dwóch grup leczenia z zastosowaniem liniowego modelu efektów mieszanych.36 Nie wykazało to różnicy w szybkości postępu choroby, z oszacowaniami punktowymi i 95-procentowymi przedziałami ufności dla różnica w traktowaniu, która była podobna do tej przedstawionej w tabeli 2 (średnia różnica w szybkości zmiany prędkości przepływu aortalnego [zmiana w grupie atorwastatyny minus ta w grupie placebo], 0,008 m na sekundę rocznie [-0,058 do 0,075], średnia różnica w szybkości zmiany wyniku wapniowego zastawki aortalnej, 71 AU na rok [-524 do 666]). Stężenia cholesterolu LDL w surowicy nie korelowały z progresją choroby wykazaną w badaniu echokardiograficznym (r = 0,021, P = 0,81) lub CT (r = -0,109, P = 0,21). Odsetek pacjentów osiągających drugorzędne kliniczne punkty końcowe wydawał się być mniejszy w grupie z atorwastatyną, ale żadne z porównań nie osiągnęło istotności statystycznej (Tabela 3). Analizy podgrup
Tabela 4. Tabela 4. Podgrupa analiz postępów choroby według prędkości aortalnej-prędkości. Wstępnie przeanalizowano podgrupę danych pierwotnego punktu końcowego u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zwężeniem zastawki aortalnej (prędkość strumienia aortalnego, <4,0 m na sekundę) i ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej (prędkość strumienia aortalnego, .4,0 m na sekundę) na początku. Jak przewidywano na podstawie wcześniejszych badań, pacjenci z ciężkim zwężeniem w punkcie wyjściowym postępowali szybciej (P = 0,04), ale wyniki badania były zgodne niezależnie od ciężkości zwężenia w punkcie wyjściowym (Tabela 4).
Podobnie długość okresu obserwacji nie miała wpływu na wynik. W tych obserwowanych przez ponad 24 miesiące (mediana, 33), wzrost prędkości strumienia aortalnego wynosił 0,21 . 0,20 m na sekundę rocznie w grupie z atorwastatyną i 0,17 . 0,14 m na sekundę rocznie w grupie placebo (tabela 4). ). W tych obserwowanych przez 24 miesiące lub mniej (mediana, 23), wzrost prędkości strumienia aortalnego wynosił 0,19 . 0,22 m na sekundę rocznie w grupie leczonej atorwastatyną i 0,23 . 0,25 m na sekundę rocznie w grupie placebo.
Zdarzenia niepożądane
W obu grupach leczenia występowały podobne częstości zdarzeń niepożądanych. Czterech pacjentów (5 procent) w grupie placebo i siedmiu pacjentów (9 procent) w grupie z atorwastatyną zaprzestało stosowania badanego leku (P = 0,52 według dokładnego testu Fishera), głównie w wyniku objawów żołądkowo-jelitowych. Trzech pacjentów z grupy atorwastatyny wykazało wzrost poziomu kinazy kreatynowej do ponad pięciokrotnej górnej granicy prawidłowego zakresu, bez objawów zapalenia mięśni; jeden z tych pacjentów został wycofany na wniosek komitetu monitorującego dane
[podobne: cholangiografia, myringotomia, tumor mixtus ]
[hasła pokrewne: próba tymolowa, ból kości jarzmowej, staw rzekomy ]