Skip to content

Przekazywanie wścieklizny od dawcy narządów

4 tygodnie ago

1012 words

Srinivasan i jego współpracownicy (wydanie z 17 marca) informują o przeniesieniu wirusa wścieklizny z dawcy narządów do czterech biorców. Trzech biorców miało neurologiczne pogorszenie i zapalenie mózgu i zmarło około pięciu tygodni po transplantacji; jeden zmarł na powikłania śródoperacyjne. Autorzy zbadali dokumentację medyczną dawcy i biorców oraz przeprowadzili testy serologiczne i histopatologiczne na krwi, płynach i tkankach biorcy za pomocą różnych testów. Chociaż wyniki tych testów sugerują, że wścieklizna jest patogenem etiologicznym, który był przenoszony z dawcy na biorców, testy te nie dostarczają jednoznacznych informacji o oryginalnym źródle wirusa. Pochodzenie patogenu można zidentyfikować za pomocą technik typowania molekularnego, takich jak test mobilności heterodupleksa, sekwencjonowanie genów lub analiza filogenetyczna.2-4 Wniosek z badania byłby inny, gdyby genotypy wirusów wyizolowane z dawcy i biorcy byli wyraźnie różni. Wniosek, że biorcy narządów zmarli na skutek infekcji wścieklizną przekazywanej przez dawcę, byłby bardziej przekonujący, gdyby wykazano wysoki stopień homologii między genotypami wirusa.
Ekachai Jenwitheesuk, DVM, Ph.D.
University of Washington School of Medicine, Seattle, WA 98195
[email protected] washington.edu
4 Referencje1. Srinivasan A, Burton EC, Kuehnert MJ, i in. Przenoszenie wirusa wścieklizny od dawcy narząd do czterech biorców przeszczepu. N Engl J Med 2005; 352: 1103-1111
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Fooks AR, Johnson N, Brookes SM, Parsons G, McElhinney LM. Czynniki ryzyka związane z podróżami do krajów endemicznego wścieklizny. J Appl Microbiol 2003; 94: Suppl: 31S-36S
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Johnson N, Black C, Smith J, i in. Pojawienie się wścieklizny wśród lisów w Turcji. J Wildlife Dis 2003; 39: 262-270
Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Johnson N, Letshwenyo M, Baipoledi EK, Thobokwe G, Fooks AR. Epidemiologia molekularna wścieklizny w Botswanie: porównanie typowania przeciwciał i filogenezy sekwencji nukleotydów. Vet Microbiol 2004; 101: 31-38
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Srinivasan i in. zgłosić śmierć czterech pacjentów, którzy otrzymali przeszczepione narządy stałe i przeszczep naczyniowy od dawcy z wściekliźnie. Dawca prezentował gorączkę, zmieniony stan psychiczny, trudności w połykaniu i dysfunkcję autonomiczną, które są klinicznymi cechami wścieklizny1 i najwyraźniej nie miał objawów sugerujących krwotok podpajęczynówkowy tętniaka. Istotną kwestią jest to, czy dawcy mieli dwie współistniejące, śmiertelne choroby neurologiczne (wścieklizna i krwotok podpajęczynówkowy), czy też mieli wściekliznę i niezwiązany, niewielki krwotok podpajęczynówkowy, który nie wyjaśniałby jego neurologicznej prezentacji i następującego po niej pogorszenia lub krwotoku pseudobarwoinowego, który mogą być związane z rozlanym obrzękiem mózgu i innymi schorzeniami.2.3 Dostępne są obszerne informacje na temat neuropatologii wścieklizny, 4 ale nie ma poparcia dla spekulacji, że wirus wścieklizny może zarażać i powodować patologiczne zmiany w naczyniach krwionośnych, prowadząc do Krwotok podpajęczynówkowy W związku z tym byłaby bardzo pouczająca, gdyby autorzy dostarczyli obliczone obrazy tomograficzne mózgu dawcy wykazujące krwotok podpajęczynówkowy.
Alan C. Jackson, MD
Queen s University, Kingston, ON K7L 3N6, Kanada
[email protected] queensu.ca
4 Referencje1. Jackson AC. Ludzka choroba. W: Jackson AC, Wunner WH, eds. Wścieklizna. San Diego, Calif .: Academic Press, 2002: 219-44.
Google Scholar
2. Biorąc pod uwagę CA II, Burdette JH, Elster AD, Williams DW III. Pseudo-podpajęczynówkowy krwotok: potencjalna pułapka obrazowania związana z rozlanym obrzękiem mózgu. AJNR Am J Neuroradiol 2003; 24: 254-256
Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Chute DJ, Smialek JE. Pseudo-podpajęczynówkowy krwotok głowy zdiagnozowany przez komputerową tomografię osiową: badanie pośmiertne dziesięciu przypadków lekarzy orzeczników. J Forensic Sci 2002; 47: 360-365
Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Iwasaki Y, Tobita M. Patologia. W: Jackson AC, Wunner WH, eds. Wścieklizna. San Diego, Calif .: Academic Press, 2002: 283-306.
Google Scholar
We Francji, aby ograniczyć przenoszenie chorób zakaźnych w alogenicznej tkance lub komórkach, okres kwarantanny wynoszący co najmniej dwa miesiące jest obowiązkowy, gdy przechowywanie tkanek lub komórek jest zgodne z późniejszym zastosowaniem klinicznym.1 Gdy taki produkt biologiczny jest pobierany od żywego dawcy (np. w przypadku krwi pępowinowej lub błony owodniowej), po zakończeniu okresu kwarantanny przeprowadza się wielokrotne badania na obecność markerów zakaźnych. Gdy produkt biologiczny jest pobierany od dawcy narządu (jak w przypadku tętnic, kości lub zastawek serca), testowanie markerów zakaźnych przeprowadza się dwa miesiące po przeszczepie u wszystkich biorców narządów pobranych od tego samego dawcy. Ponadto jakiekolwiek istotne klinicznie zdarzenie zachodzące wśród biorców narządów w okresie kwarantanny jest rejestrowane przez Etablissement Français des Greffes i przekazywane do odpowiedniego biobanku. Wdrożenie takiej polityki zapobiegałoby przenoszeniu wirusa wścieklizny w przeszczepie tętniczym, tak jak w przypadku opisanym przez Srinivasana i in. Rzeczywiście, przeszczep tętniczy byłby zamrożony, przechowywany, a następnie odrzucany, z powodu zapalenia mózgu, które wystąpiło u jednego lub większej liczby biorców, którzy otrzymali narząd od tego dawcy.
Valérie Lapierre, MD, Ph.D.
Pierre Tiberghien, MD, Ph.D.
Etablissement Français du Sang Bourgogne-Franche-Comté, 25020 Besançon, Francja
Odniesienie1. Ustawa nr 94-654 z 29 lipca 1994 r. W sprawie dawstwa i wykorzystania elementów i produktów ludzkiego ciała, medycznie wspomaganej prokreacji i diagnostyki prenatalnej. (Dziennik officiel de la Republique francaise, Lois et Decrets, 30 lipca 1994 r., Nr 175, s. 11060-11068). Int Dig Health Legis 1994; 45: 473-482
MedlineGoogle Scholar
Odpowiedź
Autorzy odpowiadają: Jeśli chodzi o punkt dr. Jenwitheesuka dotyczący źródła infekcji, uważamy, że dowody epidemiologiczne wskazują w przeważającej mierze na dawcę narządów jako źródło. Ponadto dane dotyczące sekwencjonowania potwierdzają, że wirus wścieklizny u wszystkich biorców był identyczny.
Krwotok podpajęczynówkowy w dawcy narządów był ciężki i wiązał się z przepukliną Zgadzamy się z twierdzeniem dr Jacksona, że nie ma dowodów na to, że krwotok podpajęczynówkowy w dawcy narządów był związany z zakażeniem wścieklizną. Jak wspominamy w artykule krwotok podpajęczynówkowy nie został opisany we wcześniejszych doniesieniach o obrazowaniu neurologicznym u pacjentów z wściekliźnie.1-3 Przyczyna krwotoku podpajęczynówkowego w tym przypadku
[przypisy: terapia resynchronizująca, terapia resynchronizująca serca, próba tymolowa ]
[hasła pokrewne: tętniak wątroby, tętniak na wątrobie, bóle neuralgiczne ]