Skip to content

Niezależne genetyczne początki wyraźnych ognisk nowotworów w wieloogniskowym brodawkowatym raku tarczycy

1 miesiąc ago

508 words

Rak brodawkowaty tarczycy często jest wieloogniskowy. Zbadaliśmy, czy nie sąsiadujące ogniska guza powstają z wewnątrzcząstkowych przerzutów z pojedynczego guza pierwotnego lub pochodzą z niezwiązanych klonów pochodzących od niezależnych prekursorów. Metody
Używając testu reakcji łańcuchowej polimerazy z udziałem ludzkiego genu receptora androgenowego (HUMARA), przeanalizowaliśmy schematy inaktywacji chromosomu X wielu odrębnych ognisk dobrze zróżnicowanego wieloogniskowego raka brodawkowatego tarczycy u 17 kobiet.
Wyniki
Wielokrotne ogniska guza tarczycy od 10 z 17 pacjentów dawały DNA o odpowiedniej jakości i były heterozygotyczne pod względem polimorfizmu HUMARA, a zatem były odpowiednie do analizy. Pojedynczy chromosom X był inaktywowany w każdym skupieniu, zgodnie z jego monoklonalnością. Kiedy porównano poszczególne konfiguracje monoklonalne poszczególnych grup nowotworów u poszczególnych pacjentów, wśród nowotworów z pięciu pacjentów zaobserwowano niezgodne wzorce wskazujące na niezależne pochodzenie; wyniki pozostałych pięciu były zgodne ze wspólnym lub niezależnym pochodzeniem klonalnym.
Wnioski
Indywidualne guzy nowotworowe u pacjentów z wieloogniskowym rakiem brodawkowatym tarczycy często pojawiają się jako niezależne nowotwory.
Wprowadzenie
Rak brodawkowaty tarczycy jest najczęstszym nowotworem tarczycy, 1,2 z około 20 000 przypadków rocznie w Stanach Zjednoczonych. Rak brodawkowaty często występuje jako guzek tarczycy, który nie przyjmuje radioaktywnego jodu lub powiększonego węzła chłonnego zawierającego przerzuty. Patogeneza brodawkowatego raka tarczycy obejmuje udział genów RET, NTRK1, RAS i BRAF.3-13
U pacjentów poddawanych zabiegowi chirurgicznemu raka brodawkowatego tarczycy analiza patologiczna zwykle identyfikuje wiele niejednoznacznych ognisk guza w poszczególnych gruczołach. Szacunki dotyczące częstości występowania takich guzów wieloośrodkowych różnią się w zależności od zastosowanych technik i mieszczą się w zakresie od 18 do 87 procent. 14-19 Typowy guz większy niż cm; większość dodatkowych ognisk ma mniej niż cm średnicy i jest określana jako mikrokrakom . 19,20 Guzy wieloogniskowe wiązały się ze zwiększonym ryzykiem przerzutów do węzłów chłonnych i odległych, utrzymującej się lokalnej choroby po wstępnym leczeniu i nawrotem regionalnym. [14] , 16,17,19,21 Wszystkie te cechy sugerują, że pacjenci z wieloogniskowym rakiem brodawkowatym tarczycy powinni otrzymywać agresywne leczenie.
Pomimo prób ustalenia, czy wiele guzów niedokrwiennych jest przerzutami pierwotnego guza tarczycy lub powstają niezależnie, 16, 21, 23, 24 pozostaje pytanie nierozwiązane.25 Zjawisko inaktywacji chromosomu X, w którym chromosom X macierzyński lub ojcowski występuje kobiety są inaktywowane, umożliwia to ustalenie, czy komórki w oddzielnych ogniskach nowotworowych powstały z pojedynczego źródła lub z różnych prekursorów. 26 Wzory inaktywacji chromosomu X można zastosować do określenia, czy guz powstał z jednego lub wielu komórek progenitorowych, ponieważ inaktywowany Chromosom X jest stabilnie przenoszony z komórki macierzystej do komórki potomnej. Z tego powodu wszystkie komórki w klonalnej populacji mają ten sam inaktywowany chromosom X – matczyny lub ojcowski.
Zdarzenie, które losowo dezaktywuje matczyny lub ojcowski chromosom X, pojawia się we wczesnej fazie embriogenezy, na długo przed początkiem powstawania guza; inaktywacja jest stabilna w komórkach nowotworowych i nie ulega zwykle selekcji podczas nowotworzenia
[podobne: złamanie spiralne, myringotomia, zatoka szyjna ]
[hasła pokrewne: rzepka dwudzielna, złamanie kości podudzia, złamanie podudzia ]