Skip to content

Niezależne genetyczne początki wyraźnych ognisk nowotworów w wieloogniskowym brodawkowatym raku tarczycy ad 5

1 miesiąc ago

477 words

Produkty są nanoszone od lewej do prawej, od mniejszych (reprezentujących allele z mniejszą ilością powtórzeń CAG) do większych (allele z większą liczbą powtórzeń CAG). Ze względu na lokalizację starterów produkty są regularnie o 5 pz większe dzięki zastosowaniu niemetylowanych primerów niż przy użyciu metylowanych starterów. Wysokość pików odpowiada ilości obecnego produktu. Analiza wrażliwości na metylację genu HUMARA wykazuje, że w guzach 14A i 14B, mniejszy allel jest metylowany, a zatem inaktywowany, podczas gdy większy allel jest niemetylowany. Guz 14C przedstawia przeciwny wzór, z większym metylowanym allelem i mniejszym allelem niemetylowanym. Strzałki wskazują metylowany allel w reakcji specyficznej względem metylacji lub niemetylowany allel w reakcji specyficznej wobec niemetylowanej. Liczby bezpośrednio pod pikami (np. 158,36) wskazują szacowany rozmiar allelu (w parach zasad); liczba pod każdym rozmiarem allelu odpowiada odpowiedniej wysokości piku (np. 4677), jak określono ilościowo za pomocą oprogramowania Genotyper. Niezgodne wzorce inaktywacji chromosomu X wskazują, że ognisko nowotworowe 14C pochodzi od ognisk 14A i 14B. Ogniska 14A i 14B mogą również mieć oddzielne źródła i dzielić przypadek inaktywacji chromosomu X (taka zgodność jest oczekiwana w 50 procentach niezależnie pochodzących guzów) lub mogą być spokrewnione klonalnie. Rycina 2. Rycina 2. Odrębne guzy o przeciwstawnych wzorach inaktywacji X-chromosomu u pojedynczego pacjenta, ujawnione przez trawienie enzymatyczne wrażliwe na metylację. Wykresy ilościowe reprezentują fluorescencyjne produkty PCR amplifikowane z trawionego DNA nowotworu od Pacjenta 8, gdy analizowano je na zautomatyzowanym sekwenserze. Zgodnie z oczekiwaniami, w ogniskach nowotworowych 8A i 8C, amplifikacja PCR niestrawionego DNA daje te same dwa allele. W ognisku nowotworowym 8A, trawienie enzymem wrażliwym na metylację HpaII selektywnie atakuje niemetylowany większy allel HUMARA (wskazany przez strzałkę), podczas gdy w ognisku nowotworowym 8C, niemetylowany mniejszy allel jest preferencyjnie trawiony (strzałka). Liczba bezpośrednio pod pikami (np. 227,82) wskazuje szacowany rozmiar allelu (w parach zasad); liczba pod każdym rozmiarem allelu odpowiada odpowiedniej wysokości piku (np. 566), jak określono ilościowo za pomocą oprogramowania Genotyper. Te dysonansowe wzory inaktywacji chromosomu X wskazują, że oba guzy nie powstały ze wspólnego przodka i miały niezależne pochodzenie.
Wielokrotne ogniska guza od 10 pacjentów dały DNA o odpowiedniej jakości i ilości i były heterozygotyczne pod względem analizowanego polimorfizmu w eksonie HUMARA, a zatem były odpowiednie do analizy (Tabela 1). Ogniska te wykazały monoklonalne wzorce inaktywacji chromosomu X zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami monoklonalności w brodawkowatym raku brodawkowatym (a tym samym również potwierdziły, że nasze rozwarstwienia dały wysoce oczyszczoną populację komórek nowotworowych). Kiedy porównano inaktywację chromosomu X między ogniskami od indywidualnego pacjenta, ogniska od Pacjentów 8, 9, 10, 12 i 14 miały niezgodne wzorce: u niektórych matczyny chromosom X był inaktywowany, a w innych był ojcowskim chromosomem X (ryc. i ryc. 2)
[więcej w: nacięcie błony bębenkowej, tumor mixtus, zatoka szyjna ]
[przypisy: próba tymolowa, ból kości jarzmowej, staw rzekomy ]