Skip to content

Hipoglikemia podczas biegunki u dzieci – występowanie, patofizjologia i wyniki cd

3 miesiące ago

358 words

Stężenie glukozy w osoczu określano także w przypadku pogorszenia się poziomu świadomości pacjenta. Metody laboratoryjne
Osocze oddzielono w ciągu 15 minut od pobrania krwi, a następnie przechowywano w temperaturze -70 ° C do momentu przetransportowania, zapakowanego w suchy lód, do współpracujących laboratoriów w Anglii. Hemoliza w niektórych próbkach uniemożliwiła określenie poziomów insuliny; dlatego we wszystkich próbkach oznaczono stężenia peptydów C w surowicy, na które nie ma wpływu hemoliza. Glukozę w osoczu, hormony glukozowe, .-hydroksymaślan, alaninę, adrenalinę i norepinefrynę mierzono standardowymi metodami. Stężenia kortyzolu w osoczu i hormonu wzrostu oznaczono za pomocą testu radioimmunologicznego z komercyjnymi zestawami (DPC / ERI, Witney, Oxfordshire, Anglia). Z każdego pacjenta uzyskano pojedynczą próbkę kału do identyfikacji gatunków Shigella, gatunków Salmonella, Campylobacter jejuni, Vibrio cholerae, Escherichia coli produkujących termostabilną lub termolabilną toksynę i rotawirusa, zgodnie z wcześniej opisanymi metodami.
Analiza statystyczna
Dwu-ogonowy test U Manna-Whitneya wykorzystano do przetestowania istotności różnic w zmiennych ciągłych, z których większość miała rozkład nienormalny. Gdy porównano więcej niż dwie grupy, test U Manna-Whitneya zastosowano tylko, gdy P było mniejsze niż 0,05 dla ogólnego porównania grup zgodnie z testem Kruskala-Wallisa. Statystyka chi-kwadrat została wykorzystana do przetestowania istotności różnic w proporcjach. Wprowadzanie danych do komputera i wszystkie testy statystyczne przeprowadzono za pomocą oprogramowania Stat-Pac Gold wersja 3.0 (Walonick Associates, Minneapolis). Dziewięćdziesiąt pięć procent przedziałów ufności dla względnego ryzyka obliczono zgodnie z metodą Katz i wsp. 10
Badanie to zostało zatwierdzone przez Komitety ds. Badań Etycznych i Badań Międzynarodowego Centrum Badań nad Chorobą Biegunki w Bangladeszu.
Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Częstotliwość i wyniki hipoglikemii w 2003 r. Dzieci w wieku poniżej 15 lat dopuszczone do ośrodka leczenia biegunki w Międzynarodowym Centrum Badań nad Chorobą Biegunki, Bangladesz, według enterogennego patogenu zidentyfikowanego w próbkach kału. Podczas ośmiomiesięcznego okresu badania 2003, dzieci w wieku poniżej 15 lat przyjęto do jednostki szpitalnej. Hipoglikemię wykryto u 91 (4,5%) tych pacjentów. Trzydzieści dziewięć (42,9 procent) z 91 pacjentów z hipoglikemią zmarło podczas pobytu w szpitalu, w porównaniu z 122 (6,4 procent) 1912 pacjentów bez hipoglikemii (P <0,001, ryzyko względne, 6,7, przedział ufności 95 procent, 5,0 do 9,0) (Tabela 1). Tak więc hipoglikemia wystąpiła u 24,2% (39 z 161) pacjentów, którzy zmarli. Mediana wieku pacjentów z hipoglikemią wynosiła 36 miesięcy, w porównaniu z 13 miesiącami dla pacjentów bez hipoglikemii (P <0,001). Siedemdziesiąt trzy (80,2 procent) pacjentów z hipoglikemią miało 5 lat lub mniej. Czterdzieści pięć (49,5 procent) było chłopców, w porównaniu z 38,9 procent pacjentów bez hipoglikemii (P = 0,034).
Patogeny jelitowe zidentyfikowano w próbkach kału od 59 (64,8%) pacjentów z hipoglikemią
[patrz też: próba tymolowa, tumor mixtus, torbiel zastoinowa ]

0 thoughts on “Hipoglikemia podczas biegunki u dzieci – występowanie, patofizjologia i wyniki cd”

  1. [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: praca jako opiekunka w niemczech[…]