Skip to content

Bioterroryzm: interwencje psychologiczne i zdrowia publicznego

4 tygodnie ago

593 words

W stosunkowo krótkim czasie od 11 września 2001 r. Opublikowano legiony artykułów, złożono dotacje, uruchomiono czasopisma i podręczniki edytowane na temat terroryzmu z udziałem czynników biologicznych. Większość prac skupiała się na samych agentach lub na polityce i przygotowaniach do bioterroryzmu w systemach opieki zdrowotnej. W bioterroryzmie redaktorzy próbowali rozwiązać zasadniczy niedostatek istniejącej bazy danych: mniej niż procent literatury dotyczy w szczególności psychospołecznych aspektów bioterroryzmu, mimo że choroby psychiczne prawdopodobnie należą do najbardziej rozpowszechnionych problemów zdrowotnych w następstwie wydarzenia. Prawdopodobieństwo tej prognozy jest przekonująco potwierdzone przez takie niedawne epizody, jak zamach w Oklahoma City w 1995 r., Ataki z września 2001 r. I późniejsze przesyłki pocztowe wąglika. Redaktorom udało się, pod wieloma względami, wyjaśnić idee, które promują zdrowie psychiczne i odporność w obliczu bioterroryzmu . Trzy główne sekcje książki zostały zaprojektowane tak, aby wypływać z koncepcji po filozoficznej i operacyjnej. Pierwsza część dotyczy głównie lekcji historycznych, które przeplatają się z fascynującymi dyskusjami o psychologicznych aspektach grup terrorystycznych; druga część przechodzi do sfery klinicznej; a trzeci obejmuje praktyczne zalecenia dotyczące włączenia planów dotyczących reakcji psychologicznych w kontekście interwencji w zakresie zdrowia publicznego.
Bioterroryzm stanowi wyjątkowe wyzwanie. Ataki mogą być podstępne i, o ile broń konwencjonalna nie jest w to zaangażowana, mogą nawet nie być podejrzane, dopóki klastry ofiar nie staną się celem pomocy medycznej. Choroba może być piorunująca, szpecąca i przenośna, a zatem rezonuje z najbardziej podstawowymi ludzkimi lękami. Respondenci nie tylko będą musieli poradzić sobie z potencjalnie dużą liczbą ofiar w dniach i tygodniach po ataku, ale będą również musieli w dłuższej perspektywie poradzić sobie ze znacznie większą liczbą nieeksponowanych, psychicznie uszkodzonych osób, w tym ich kolegów świadczących opiekę zdrowotną. Zakres chorób u tych ofiar, od lęku sytuacyjnego do szczerej depresji do zespołu stresu pourazowego, będzie występować przez wiele lat po zdarzeniu bioterrorystycznym i można przewidzieć, że będzie miał wpływ na znacznie większą populację niż osoby faktycznie zakażone. Redaktorzy tej książki są przekonani, że przygotowanie do zdrowia psychicznego jest kluczowym aspektem zdrowia publicznego, i stworzyli praktyczne ramy dla planistów.
Jak w każdym podręczniku wielorakim, pewne nakładanie się treści nieuchronnie występuje, a integracja każdego rozdziału w większe dzieło nie zawsze jest precyzyjna. Książka skorzystałaby na bardziej zwięzłej i skoncentrowanej części wprowadzającej, ponieważ najbardziej użyteczną częścią pracy są późniejsze rozdziały zajmujące się psychospołecznymi skutkami bioterroryzmu na społeczności i strategiami interwencyjnymi na rzecz wyzdrowienia. Autorzy są ekspertami w swoich dziedzinach i wielu z nich jest odpowiedzialnych za to, co istnieje w tej dziedzinie. Przeczytałem tę książkę w bezpośrednim następstwie katastrofy naturalnej o ogromnych rozmiarach – tsunami w Azji w grudniu 2004 r. – i uderzyło to, że książka trafia do tego kryzysu Wiarygodne scenariusze bioterrorystyczne obejmowały oszacowania ofiar na podobnej skali jak te obserwowane w niedawnej klęsce żywiołowej. Redaktorzy tej książki dostarczyli nam dane niezbędne do złagodzenia niektórych z najgorszych skutków terroryzmu; obowiązkiem klinicystów, decydentów i osób odpowiedzialnych za ochronę zdrowia publicznego jest włączenie tych informacji do naszego planowania reakcji.
Andrew W. Artenstein, MD
Centrum Biodefense i powstających patogenów, Pawtucket, RI 02860

[przypisy: tumor mixtus, terapia resynchronizująca, złamanie podudzia ]
[patrz też: tumor mixtus, torbiel zastoinowa, torbiel wargi dolnej ]